رمان انبه کوچولو

نسخه نمونه پارت 55 از 56 (از کل 560)
زنت بارداره، چطور دلت میـاد سر زنت داد و هوار کنی?! هان?! برو بیروون
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_100 ⟯
‌
آبــــان
نگاهی به گیسو انداختم و گفتم
+ گیسو نکن. . نگاهی به دست و پاهای کوچولوی دلاریس انداخت و گفت
– تپلویِ سفیید. . این موجود چی داره که انقدر خوردنیه آخه?! پاهای دلا رو توی دستش گرفته بود که به سمتش رفتم
+ خوابـیده گیسو، اذیتش نکن. . حالش خوب نیست بچم
گیـسو روش و سمتم چرخوند و دست به کمر گفت
– باز این شوهرت کجاست?! آخـه چقدر دیگه باید تو رو با این بچه تنها بزاره بره?! در کمپوت و باز کردم و گفتم
+ یه کاری پیش اومد. . باید میـرفت
به سمتم اومد و مقنعش و از سرش درآورد و گفت
– عزیزم من اون کمپوت ها رو برای دلاریس خریدماا. . چپ چپ نگاهش کردم
+ این بچه هنوز دندون در نیاورده. . انتظار داری کمـپوت بخوره?! توعم یه چیزیت میشه ها گیسو
گیسو زیر خنده زد و گفت
– وای راست میگی، بهش فکر نکرده بودمم
تک خندی کردم و یه کم از کمپوت آناناس و توی ظرف ریختم و گفتم
+ بیـا. . به سمت ظرف اومد و بعدش یا یه مـکث گفت: – کاش بتونی مدرست و عوض کنی آبان
+ چرا?! – این خانوم جهانی که من دیدم، انگار پدرکشتگی باهات داره. . اصلا دلش باهات صاف نمیشه
میخوای هر روز از مدرسه اخراج شی?! شونه بالا انداخـتم
+ خانوم جهانی هیچ غلطی نمیتونه بکنه
اگه بفهمه آزاد همسـر منه. . میخوام ببینم اونوقت دیـگه بهونش واسه اخراج من چیه
اصلا جرئت میکنه?! گیسو ابرو بالا انداخت
– میخواین به همه بگین?! سرم و تکون دادم
+ نمیدونم. . شاید
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_101 ⟯
‌
گیـسو شونه بالا انـداخت و بعدش با خنده گفت
– اگه اینجوری شه، حسـابی میـخوره به دک و پُز بچهای مدرسه. . اونا رو آقا آزادِ شما حسـاب باز کردن
تا اومدم، جوابی بدم، صدای آزاد پیچید
– سلام
به عقـب برگشتم
با یه حالت غمـگینی دم در اتاق ایستاده بود. . گیـسو سریع شالش و سرش کرد و گفت
– وای. . حلال زاده تشـریف داریدا. . داشتیم غیبتتون و میکردیـم
آزاد مـکثی کرد و بعد رو به گیسو گفت
– گیسو جان. . حواست به دلاریس هست، من و آبان یه دقیقه بریم بیرون?! گیسو با خنده سرش و تکون داد و گفت
– حواسم هست، شمـا برید به کفتر بازیاتون برسـید
نگاهی به آزاد انداختم
عجیـب شده بود
انگار یه غمی رو ســ. . . . ـینش انبـاشت شده بود
از جا بلند شدم و شالم و سرم کردم و با آزاد به حیـاط بیمارستان رفتیم
فقط راه میرفت و به سنگ های ریز جلوی پاش ضربـه میزد
بعد از چند دقیقه، سر جام ایستادم و گفتم
+ کل بیمارستان و طواف کردیم
نمیـخوای بگی چیکارم داری?! روبروم ایستاد و نگاهی بهم انداخت، سرش و پایین انداخت و گفت
– من. . من. . انگار سختش بود که حرف بزنه، برای همین سریع گفتم
+ خـب?! – شرمندتم آبـان
متعجب نگاهش کردم
+ چرا شرمـنده?! – دلاریس که مرخص شد، برو خونه مادرت. . برنگرد عمارت
ماتم برد