اجـازه بده خودم برم سپیده حرف بزنم به سمت در پاتند کردم که گفت – کوچیکترین حرفی به سپیده بزنی. . اونوقت من یه آدم دیگه میشم، آزاد. . ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ⟮ #پارت_98 ⟯ بی توجه به مامان، عصبی از اتاق خارج شدم و به سمت سپیـده رفتم که روی کاناپه نشسته بود. . عصبی گفتم + بلند شو ببینم. . مکثی کرد و گفت – چرا انقدر عصبانی هستی?! با داد گفتم + بهت میگم بلند شو، بیااا بیرون. . کارت دارم سپیـده نگاهی به دیبا انداخت و از جاش بلند شد و از خونه خارج شدیم و به حیـاط رفتیم روبروش قرار گفتم و عصبی گفتم + این معرکه گیری جدید چیه راه انداختی?! هان?! سپیده ابرو بالا انداخت – کدوم معرکه گیری عزیزم?! با داد گفتم + خودت و به خیرت نزن، به جان دلاریسم یه بلایی سرت میارم سپیده. . مثل آدم حرف بزن چی بهت میماسه از این داستان جدید?! پول بیشتر?! چی?! چه کوفتی میخوای که داری این بلوا رو درست میکنی?! سپیده شونه بالا انداخت – متأسفم. . بلوایی در کار نیـست بعدش از داخل جیـب بافت بلندش، یه برگه بیرون آورد و جلوی پام پرتش کرد و گفت – فکر کنم یه چیزایی سرت بشه. . یه نگاه به آزمایش بنداز، خودت میفهمی چی به چیه خم شدم و آزمایش و از روی زمین برداشتم و سریع نگاهی بهش انداختم. . ماتم برد آزمایش داشت نشون میداد که سپیده بارداره. . آزمایش و توی دستم مچاله کردم و با پوزخند گفتم + شاید بتونی مامان راحیـل و دیبا و بقیه رو خر کنی. . اما من و نمیتونیی بپیچونی سپیده. . من ااز دو قدمی تو تا حالا رد نشدم دست به دستت تا حالا نخورده. . بعد الان ادعا میکنی از من بارداری?! چقدر بهت بدم گم میـشی از زندگیم میری بیرون?! قرار بود عقد که کردیم رضایت بدی مازیار بیاد بیرون. . این مضخرفات چیه?! ابرو بالا انداخت – پس راسته که میگن آدما وقتی هوشـیار نیستن یادشون نمیاد چی بهشون گذشته ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ ⟮ #پارت_99 ⟯ +، این مضخرفات چیه بهم میـبافی?! _ یادت نیـست?! اونشـبی که هوشیار نبودی و اومدی خونه آبان جونت هم نبود که تمکینت کنه، اومدی سمت من و. . وسط حرفش پریدم + خفـه شو. . من اونشب و کامل یادمه من به تو دستم نزدم دستش و به ته ریشم کشـید و گفت – پس این بچه رو لک لکا واسمون فرستادن?! این بچه توعه چرا حاضر نیستی بپذیریش?! عصبی و فشاری گفتم + چون داری گو. . . اضافه میخوریی چون داری غلط بیجـا میکنی چـون داری پات و از گلیمت دراز تر میـکنی حالیته?! صدام که بالا گرفت، سپـیده ظاهری شروع به گریه کرد که مامان راحـیل سریع از خونه خارج شد و به حیـاط اومد سریع بین من و سپـیده ایستاد و عصبی رو به من گفت – داری چه غلطی میکنی پسرر?! دستم و مشـت کردم و گفتم: + مـامان حرف این لامـصب و باور نکن مـامان این داره یه مشت چرت و پرت بهم میبافه. . مامان عصبی گفت – برو بیرون آزاد. . برو هروقت آروم شدی برگرد
رمان انبه کوچولو
نسخه نمونه
پارت 54 از 56
(از کل 560)