رمان انبه کوچولو

+ با اینکار خوشحالم که حدأقل تو و توراهیت حالشون خوبه! از طرفی، آینده دلاریسمم اینجوری تضمینه. . دیبا لبخندی زد. . صدای بله گفتن سپیده که پیچید. . انگار یه چیزی تو قلبم پایین ریخت. . چشمام و بهم فشردم! کاش میتونستم گوشم و بگیرم. . یا اصلا فرار کنم. . از محضر بزنم بیرون و شاهد اینکه الان مردِ من، داره سر سفره عقدی که من کنارش نیستم. . بله میگه رو نباشم! دستم و رو گوشای دلا گذاشتم. . حتی نمیخواستم اونم بشنوه. . آزاد هم بله رو گفت! صدای کِل کشیدن بلند شد و مادر آزاد با خوشحالی گردنبدی و دور گردن عروس جدیدش انداخت! چشمام پر از اشک شد. . واسه مظلومیت خودم دلم سوخت. . روزی که من جای سپیده اونجا نشسته بودم. . مادر آزاد حتی توی محضر حضور نیافت. .
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_42 ⟯
‌
وارد محضر شدم. . آزاد کنار سپیده روی صندلی نشسته بود. . با دیدنش یه لحظه قلبم گرفت انگار. . نفسم و صدا دار بیرون دادم. . سپیده با چشم غره نگاهم کرد. . فقط سرم و پایین انداختم و میون اونهمه چشم که داشت من و میپایید. . با دیبا به یه گوشه رفتیم. . انقدر معذب بودم و قلبم با دیدن آزاد تو اون وضع تو آشوب بود که دلا رو از بغل دیبـا گرفتم و به خودم چسبوندم. . با بغل کردنش آروم میگرفتم. . دیبا دستم و گرفت و گفت: – این لطفت و جبران میکنم آبان. . تو بخاطر من. . سریع گفتم
+ هیچی نگو دیبا، من و آزاد قرار بود از هم طلاق بگیریم. . پس اختیارش دست من نبود. . پلکام و بهم زدم
+ با اینکار خوشحالم که حدأقل تو و توراهیت حالشون خوبه! از طرفی، آینده دلاریسمم اینجوری تضمینه. . دیبا لبخندی زد. . صدای بله گفتن سپیده که پیچید. . انگار یه چیزی تو قلبم پایین ریخت. . چشمام و بهم فشردم! کاش میتونستم گوشم و بگیرم. . یا اصلا فرار کنم. . از محضر بزنم بیرون و شاهد اینکه الان مردِ من، داره سر سفره عقدی که من کنارش نیستم. . بله میگه رو نباشم! دستم و رو گوشای دلا گذاشتم. . حتی نمیخواستم اونم بشنوه. . آزاد هم بله رو گفت! صدای کِل کشیدن بلند شد و مادر آزاد با خوشحالی گردنبدی و دور گردن عروس جدیدش انداخت! چشمام پر از اشک شد. . واسه مظلومیت خودم دلم سوخت. . روزی که من جای سپیده اونجا نشسته بودم. . مادر آزاد حتی توی محضر حضور نیافت. .
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_43 ⟯
‌
تقریبا مراسم رو به پایان بود که رو به دیبا گفتم
+ من سرم خیلی درد میکنه. . یه کم ناخوش احوال بودم. . فقط برای اینکه دل آزاد به اینکار قرص بشه اومدم! میرم دیگه. . دیبا دستم و فشرد
– بازم دم معرفتت گرم. . لبخندی به روش زدم و به سمـت در محضر حرکت کردم که یکهو صدای مادر آزاد توی گوشم پیچید: – کجا با این عجله، عروس?! به سمت حضار برگشتم! آزاد یه نگاهی به مامانش انداخت که مامانش گفت: – صبر نمیکنی، خانوم کوچیک و هم با خودت ببری?! هیچ وقت نمیتونستم در برابر نیش و کنایه های مادر آزاد سکوت کنم. . هیچ وقت نمیتونستم! برای همین سریع گفتم