رمان انبه کوچولو

+ هعی میام بهت سر میزنم. . مامان سر دلاریس و بوسید و گفت: – حتما بیا عزیزم. . این مدت به دلاریس عادت کردم. . لبخند زدم و مامان و درآغوش گرفتم و دسته چمدونمم سفت گرفتم و از در خونه خارج شدم. . راننده أی که آزاد فرستاده بود دنبالم، دم در بود. . با دیدنم سریع به سمتم اومد و چمدون و ساک دلاریس و ازم گرفت. . بعدشم در عقب و باز کرد که بشینم. . تموم راه توی محضر به این فکر میکردم که اینکه دارم برمیگردم. . اینکه میخوام هرکاری کنم که دیـبا زندگیش بهم نریزه. . که بچم، آسیب جدی نبینه! درسته یا نه. . اینکه میخوام از خودم بگذرم درسته یا نه. . وقتی به محضر رسیدیم. . همچنان که دلاریس بغلم بود از ماشین پیاده شدم که راننده رو به من گفت: – خانوم. . آقای مهرآرا رو بهم گفتن که همینجا منتظرتون بمونم. . مراسم که تموم شد، دوباره بیاید و برسونمتون خونه. . سرم و تکون دادم و وارد مجتمع شدم. . سوار آسانسور شدم تا به محضر که طبقه پنجم مجتمع بود برسم. . وقتی آسانسور ایستاد، استرس همه وجودم و گرفته بود. . داشتم با خودم چیکار میکردم?! داشتم شاهد عقد شوهرم میـشدم. . پلکام و بهم فشردم و تا خواستم از در وارد شم. . دیبا رو دم در دیدم. . با دیدنم به سمتم دوید و دلاریس و از بغلم گرفت و گفت
– سلام چرا انقدر دیر کردی?! + ترافیک بود، چیزی شده?! – آزاد گفت تا تو نیای اجازه نمیده خطبه خونده شه. . آخه من نمیدونم این چه کاریه آزاد میکنه. . الان تو این جمع همه به خونت تشنه أن. . مکثی کردم و گفتم
+ میخوای نیام?! دستم و گرفت
– چی چی و نیام?! . . نزار بیشتر از این آبروریزی شه، بیا تو. . با پاهای لرزون وارد اتاق عقـد شدم. .
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_42 ⟯
‌
وارد محضر شدم. . آزاد کنار سپیده روی صندلی نشسته بود. . با دیدنش یه لحظه قلبم گرفت انگار. . نفسم و صدا دار بیرون دادم. . سپیده با چشم غره نگاهم کرد. . فقط سرم و پایین انداختم و میون اونهمه چشم که داشت من و میپایید. . با دیبا به یه گوشه رفتیم. . انقدر معذب بودم و قلبم با دیدن آزاد تو اون وضع تو آشوب بود که دلا رو از بغل دیبـا گرفتم و به خودم چسبوندم. . با بغل کردنش آروم میگرفتم. . دیبا دستم و گرفت و گفت: – این لطفت و جبران میکنم آبان. . تو بخاطر من. . سریع گفتم
+ هیچی نگو دیبا، من و آزاد قرار بود از هم طلاق بگیریم. . پس اختیارش دست من نبود. . پلکام و بهم زدم