رمان انبه کوچولو

سعی کردم خودم و نسـبت به حرفاش بی اهمیـت نشون بدم! ولی حرفا و کاراش مثل خوره تو جونم بود. . بعد از درست کردن فلافل، خیارشور و گوجه رو هم خورد کردم و صداش زدم. . بلأخره از استخر دل کنـد و همونطور حوله پیـچ پشـت میز نشـست. . یدونه از فلافلا رو برداشت و گازی بهش زد. . بعدش ابرو بالا انداخت: – هیـچ جا به خوشمزگی این فلافل ندیدم. . پوزخندی زدم و همونطور که خیارشور و گوجه رو لای نون باگت میچیدم. . گفتم: + تو یه عمره داری با من زندگی میکنی و من و میشناسی. . اونوقت فکر کردی من نمیشناسمت?! نمیدونم هروقت میخوای چرب زبونی کنی و یه حرف مهمی و بگی، از دستپختم تعریف میکنی. . بعدش جدی نگاهش کردم: + حرفت و بزن. . من و از تهران کشوندی تا لواسون. . که وایستیم باهم فلافل بخوریم?! آزاد خودش و به صندلی تکیه داد و گفت: – آخ آبان. . چند ماهه گذاشتی رفتی. . اصلا نمیدونی چیا به من گذشته. . اخمام و توی هم کشیدم
+ چیـشده?! مکثی کرد و گـفت: – چه بخوام چه نخوام، سپیـده باید زنم بشه. . پشت پلک نازک کردم و گفتم: + خیله خب، مبارک باشه. . حتما عروسیت دعوتم کن، خوشحال میشم بار دوم تو لباس دامادی ببینمت. . آزاد پوزخندی زد و گفت: – آزاد آدمیه که دو بار عاشق شه?! آزاد آدمیه که حَوو بیاره سر زنش?! اونم زنیه که دو. . وقتی دید خیره بهش زل زدم، سرش و پایین انداخت و ادامه نداد که گفتم: + چرا حرفات و میدزدی?! . . میخوای عقدش کنی. . زنت بشه، خـب به سلامتی! مشکلت چیه?! مکثی کرد و گفت: – مازیار. . داداشم. . داداش سپـیده رو کشته. . متعجب نگاهش کردم که گـفت: – دو ماهی میـشه که زندانه و منتظر حکم اعدام. . دستام لرزید. . لیوان از دستم افتاد و با ترس گفتم: + دی. . . دیــبا. . سرش و تکون داد و گفت: – حامـلست. .
ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ⸦ ⸧ᓕᓗᓕᓗᓕᓗ
‌ ᯏ ᥲᥒ𐔉ᥱ𝚱𐔖𐔛𝗁𐔖ᥣ𐔖 ᯟ
‌
⟮ #پارت_30 ⟯
‌
+ یا خدا. . پلکام و بهم فشردم و اشک از چشمام ریخت که آزاد از پـشت میز بلند شد. . به سمتم اومد و یه لیوان آب برام ریخت و به دستم داد و گفت: – خوبی?! . . سرم و تکون دادم و گفتم
+ چند وقتشه?! – تازه چند هفتست فهمیده. . دستم و روی سرم گذاشتم
+ وای. . بعدش نگاهش کردم
+ حالا چی میـشه آزاد?! . . شهریار باید اع. . زبونم نچرخید که ادامه بدم. . آزاد صندلیش و کشید و کنار من گذاشت. . روبروم نشـست و گفت: – سپیـده اهل معاملست. . اهـل پول و ثروت و طَمع. . سریع گفتم