رمان فاجعه متحرک بخش دوم فاجعه زیبا

با بی قراری، انگشتم رو توی دهنم گذاشتم و مکیدم و دور لثه هام فشار دادم. سرمو تکون دادم و باعث شدم لبخند کوچیکش ،بزرگتر بشه، برای همین هم مطمئن شدم که همون طور که به طرف صورتش میرم، سرم رو محکم تر تکون بدم. از چیزی که از قدرتش باقی مونده بود استفاده کرد تا به من نزدیک تر بشه، بعدش یه نفس گرفت: -" چیزی که قصد دارم ازت بخوام خیلی سخته پسرم. اما می دونم که می تونی انجامش بدی چون تو حالا یه پسر بزرگی." دوباره سرتکون دادم و مثل اون لبخند زدم، حتی اگه معنیش رو نمی دونستم. لبخند زدن وقتی خسته و ناراحت به نظر می رسید ،احساس خوبی نداشت، ولی شجاع بودن باعث خوشحالیش می شد، پس شجاع بودم. -"تراویس، لازمه که تو به چیزی که قصد دارم بگم، گوش بدی و حتی مهمتر، نیاز دارم که یادت بمونه. این خیلی سخته. از سه سالگی سعی می کردم چیزایی به یاد بسپارم و من