رمان سگ خانه زاد بخش اول

شيشه ماشين را بالا كشيد. گرچه شيشه ها را بخار ميپوشاند اما سرماي هوا كشنده به نظر ميرسيد. درجه حرارت بخاري را بالاتر برد و كمي موزيك را بلند كرد. سر بر پشتي صندلي گذاشت و چشمانش را بست. كوچه تاريك بود. چشمان باز هم به دردي نميخوردند .باز صداي جيغ آن دختر در گوشش پيچيد و بعد صداي خودش كه در راهرو فرياد ميكشيد: سهيل! ترسيده! ميفهمي؟؟ همينها او را آن وقت شب در سرماي اول زمستان زير برف درشت بيرون كشيده بود. − آقا! سيگار بخر! سيگار نميخري؟؟ و بعد صداي چند تقه نا موزون به شيشه، او را بيشتر به خود آورد.