رمان زندان بان مجهول بخش دوم

با حرص دستم رو عقب کشیدم و گفتم:
_ میخواستی وحشی بازی درنیاری که برات دردسر درست نشه،

 اینکه تو اومدی یقه ی منو چسبیدی به من هیچ ربطی نداره!
_ هار شدی زبونت دراز شده

پوزخندی زدم و با طعنه گفتم:
_ والا حتی اون آقاوحیدتونم فهمید کی هاره!

با این حرفم دوباره قرمز شد و دستش رو بالا برد که بزنه تو صورتم اما من وسط راه دستش رو توی هوا گرفتم و با اخم گفتم:

_ چه غلطی داری میکنی؟

هلش دادم عقب و اومدم حرفی بزنم که صدای آژیرماشین پلیس صدام رو توی گلوم خفه کرد!

منیژه با ترس به سمت خیابون نگاه کرد و با دیدن ماشین پلیس گفت:
_ بدبخت شدیم! بدو فقط بدو

و بالافاصله شروع به دویدن کرد و منم ناخودآگاه پشت سرش دویدم
داشتیم به ماشین میرسیدیم و حتی کامران هم مارو دید

 اما با نزدیک شدن پلیسا سریع پرید تو ماشین و به سرعت از اونجا دور شدن!
اون منیژه ی احمق هم بجای فرار کردن به یه سمت دیگه عین گاو شروع به دویدن دنبال ماشین کرد