رمان زندان بان مجهول بخش دوم

بدون اینکه چیزی بگم فقط نگاهش کردم که از جاش بلند شد و گفت:

_ آماده ای؟ بریم؟
_ میشه بپرسم قراره کجا بریم؟
_ نه نمیشه

این حرف رو زد و بعد خودش و اون دور و بری های مزخرف تر از خودش بلند زدن زیر خنده!

توی این یه هفته متوجه شده بودم که کامران به بقیه ی دخترا احترام میذاره اما من استثناء بودم چون به هیچ وجه رفتاری که با اونا داشت رو با من نداشت!

_ بدو بریم که هزار تا کار داریم

بی حرف به طرف در رفتم که همون لحظه منیژه هم آماده از اتاق بیرون اومد و گفت:

_ منم آماده ام کامی

برگشتم نگاهش کردم و با لحن عادی پرسیدم:

_ مگه تو هم میایی؟

اما اون انگار بد برداشت کرد چون اخماش رو تو هم کشید و با بدخلقی گفت:

_ حواسم نبود از جنابعالی اجازه بگیرم!
_ من فقط یه سوال پرسیدم
_ یاد بگیر از این به بعد از من سوال نپرسی، تو کارم دخالت نکنی یا اصلا با من حرف نزنی

پوزخندی زد و زیرلب گفتم:

_ انتخابم گزینه ی سومه