رمان زندان بان مجهول بخش دوم

چطوری تو این خونه ی خرابه ی داغون زندگی میکنن و میخوابن؟
زانوهام رو جمع کردم و نگاهی به دور و برم انداختم

اینطور که پیداست آدمای خلافکاری نیستن و فقط یه سری آدم تنهان که دور هم جمع شدن

حالا که فکر میکنم به نظرم اینجا موندن از توی کوچه و خیابون و پارک موندن خیلی بهتره
حداقل تنها نیستم و شب توی خیابون بی پناه نیستم

اما...اما کامران گفت میخواد منم عضوی از خودشون باشم و این یعنی ازم انتظار داره که مثل بقیه دست فروشی کنم!

ولی خب هرچی هم که باشه دست فروش بودن خیلی بهتر از تو خیابون موندنه...
_ هی دختر تو اسمت چیه؟

با شنیدن صدای همون دختری که باهاش حرف زده بودم سرم رو بلند کردم، باحسرت آه عمیقی کشیدم و آروم زمزمه کردم:

_ بهار
_ خوش بختم. منم فاطمه ام، چندسالته بهار؟
_ همچنین. تقریبا هفده
_ من هجده اما تو کمتر هفده میزنی، مثلا چهارده پونزده

_ واقعا؟
_ اوهم.. اول که دیدمت باخودم گفتم این دختر بچه ازکجا پیداش شد