رمان زندان بان مجهول بخش دوم

امیرعلی تا خودش بخواد خوبه اما به محض اینکه یه چیزی برخلاف میلش بشنوه از این رو به اون رو میشه!

دیگه اون آدم مهربون با فکر نیست و تبدیل میشه به کسی که دهنش رو میبنده و هرچی دلش میخواد میگه...

با تاسف سری تکون دادم و گفتم:
_ برات متاسفم، تا ته دنیا برات متاسفم
_ برو برا خودت متاسف باش دخترجون

_ برا خودم که قطعا متاسفم، اونم بخاطر اینکه کنار ادمی مثل تو نشستم
_ آدمی مثل من؟ من چمه؟

_ یه قاچاقچی بی فرهنگ که نمیدونه نباید دهنش رو همینطوری باز کنه و هرچی میتونه بگه!

نیشخندی زد و با تمسخر گفت:
_ بنظرت من کنار چه آدمی نشستم؟ یه دختر فراری که معلوم نیست چیه و کیه و از کجا اومده! 

یه دختر که مشخص نیست خانواده اش کی ان و چیکاره ان! یه دختر که معلوم که اصلا پدر و مادر داره یا...

قبل از اینکه جمله اش رو تموم کنه دستم رو بالا بردم و محکم توی صورتش کوبیدم... انقدر محکم که دستم ذوق ذوق کرد!