آخرشم انقدر از درد به خودم پیچیدم و گریه کردم که کم کم خوابم برد..._ بهار؟صدای امیرعلی منو از دنیای خیالم بیرون کشیددستم رو روی صورت پر از اشکم کشیدم و پاشدم سرجام نشستم و گفتم:_ جانم... فورا حرفمو قورت دادم و جدی گفتم:_بله؟_ یه چیزی برات گذاشتم بیا بردار، من میرم سرکار،اگه کاری داشتی حتما بهم زنگ بزن، امیدوارم زودتر خوب بشی، خداحافطصدای دور شدن قدمهاش رو که شنیدمبا تعجب از جا بلند شدم؛ دستم رو روی دلم گذاشتم و آروم آروم به طرف در رفتم...
رمان زندان بان مجهول بخش دوم
نسخه نمونه
پارت 26 از 109
(از کل 1,082)