رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


سوگند پرده را کنار می‌زند.
با دیدن سیاوش در آن کت و شلوار زیادی خوش دوخت، دهانش باز می‌ماند.
کت و شلوار مارک، هیکل چهارشانه و عضلانی‌اش  را قاب گرفته.
بی حواس، بلند می‌گوید:

- فتبارک الله و احسن الخالقین!

سیاوش با چشم گرد شده نگاهش می‌کند.

- پنجاه میلیونه! 

سوگند که برایش این چیزها دیگر عادی شده جواب می‌دهد:

- این قیمت ها اینجا طبیعیه.‌ خیلی خوش دوخته این کت و شلواره. چند دست دیگه هم امتحان کن برداریم.

سیاوش گیج نگاهش می‌کند و زیر لب با خودش می‌گوید:

- حرومه دیگه! قشنگ معلومه پول حرومه که اینطوری خرجش می‌کنن...

بعد از خرید لباسی که تقریبا سیاوش با دیدن قیمت ها تا مرز سکته می‌رفت و برمی‌گشت؛ سوگند او را کشان کشان به نمایشگاه ماشین صرافیان ها برد.

- برگ و بارم... کل این ماشین پاشینا مال داروغه ناتینگهام خودمونه؟

سوگند منظور دار نیشخند می‌زند.

- اگه یکم دل به دلش بدی تا چند وقت دیگه می‌شه مال خودت همه‌ش!