مربــــای پـــرتقال کم مانده دود از سر سیاوش بلند شود. سوگند که وضعیت را قرمز می‌بیند سعی می‌کند میانجیگر شود. پشت دستش را محکم روی لبش می‌کشد تا خنده‌اش جمع شود. - خب... بیاید با وساطت حل می‌کنیم مشکلتونو... دعوا که نداره. از کجا شروع کنیم؟ سیاوش با چشم هایی شبیه به کاسه‌ی خون نگاهش می‌کند. - اول این اعجوبه رو از اتاق من دور کن خبرم یه چرت بخوابم. مغزم نمی‌کشه دیگه. آرش نچ بلندی می‌کشد. - نچ... داداش من نشد که! پس همزیستی کجا رفته؟ هم سفرگی؟ سیاوش با لطافت نگاهش می‌کند و با لحن خودش جواب می‌دهد: - می‌تونی با شته و شیپیش هات همزیستی مسالمت آمیز داشته باشی سرخس! سوگند از دست جفتشان کلافه می‌شود. دلش می‌خواهد دل سیری جهانگیر را کتک بزند؛ با این تخم جن هایش... قبل از اینکه آرش جواب دهد، سوگند بلند جیغ می‌کشد: - د بستونه دیگه! انگاری تام و جری افتادن به جون هم دوتا مرد گنده. جفتشان مانند بچه‌ای حرف گوش کن؛ سر به زیر می‌شوند. سوگند عصبی نفسش را بیرون می‌فرستد.
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 49 از 141
(از کل 1,406)