رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


اول احساس می‌کند اشتباه دیده.
چندبار پلک می‌زند و ایندفعه با دقت تر به آینه زل می‌زند.

- خودشه یا به توهماتمم تجاوز کرده حتی؟

سرش را می‌چرخاند و اینبار چشمش به جمال سوگند روشن می‌شود.
با چشمانی بارانی به ماشین سیاوش خیره شده و در افکارش غرق....

سرش را سریع می‌چرخاند و مشتش را حواله فرمان می‌کند.

- لااله‌الا‌الله... این چرا اینطوری می‌کنه؟

چراغ سبز می‌شود و او از صدای بوق ممتد ماشین های پشت سرش متوجه می‌شود.
سمت عمارت می‌رود.
سوگند کماکان دنبالش است...

ماشین را روی پل عمارت پارک می‌کند و با نهایت سرعتش وارد حیاط می‌شود.

صدای پارک کردن ماشین سوگند را می‌شنود.
قدم هایش را سمت در اصلی سالن تند می‌کند و وارد سالن می‌شود.
دایه با دیدنش‌ می‌گوید:

- چه عجب... یه روز زود اومدی خونه مادر.

عجولانه لبخند می‌زند.

- کارم زود تموم شد. اومدم یکم استراحت کنم.

دایه قبل از اینکه جوابش را دهد، چشمش به سوگند داخل حیاط می‌افتد.