رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


سیاوش صورتش را درهم می‌کشد و می‌گوید:

- آها... آرزو بر جوانان عیب نیست. راحت باش.

سوگند یک وری نگاهش می‌کند و تای ابرویی بالا می‌اندازد.
حس می‌کند هر طور شده امشب باید روی سیاوش را کم کند.
بی فکر می‌گوید:

- شرط می‌بندی؟

سیاوش گیج نگاهش می‌کند.

- سر چی؟

سوگند اینبار مستقیم به عسلی های تیره شده‌اش خیره می‌شود.

- اگه تونستی توی یک دقیقه هیچ حرکتی نکنی، هرکاری تو بگی می‌کنم و درعوض اگه مقاومتت توی یک دقیقه شکست، من هرکاری بگم باید بکنی.

سیاوش خواب از سرش می‌پرد.
شیطان امشب در قالب این زن رخنه کرده بود...
دو دل موافقت می‌کند.
هیج ایده‌ای ندارد از اینکه سوگند می‌خواهد چه کاری انجام دهد.
منتظر به دیوار پشت سرش تکیه می‌زند.
سوگند نیم نگاهی به ساعتش می‌اندازد و کنار سیاوش می‌نشیند.

- از الان...