گلامور

چشم میگیرد .

قدمی به عقب برمیدارد و به سمت چوب لباسی می رود.

لباس‌هایم را برمیدارد و به طرفم برمیگردد .

شالم را روی سرم می اندازد و مانتوی مشکی رنگم را به زور تنم میکند.

او تند تند دکمه های مانتو را می بندد و من در سکوت حرکاتش را دنبال میکنم.

آخرین دکمه را که میبندد کمی عقب میکشد ، یک نگاه به شلوار خانگی که به تنم زار می زد می اندازد .

لبه های مانتو را کنار می زند ، کمر شلوارم را میگیرد که مچ دستانش را می چسبم.

نگاهش را بالا میکشد و با صدای بم شده ای میپرسد

- چیزیم هست که ندیده باشم؟

گونه هایم از خجالت گر میگیرند و هنوز زبان سنگین شده ام را تکان نداده ام که شلوارم را پایین میکشد

پاهایم را محکم به هم میچسبانم و او بی توجه روی دو زانو مقابلم می نشیند

دست دور مچ پای راستم میپچید و پاچه شلواری که برایم اورده بود را از آن رد میکند.

شلوارم را بالا میکشد و بدون اهمیت به خودم میتوانمی که زیر لب زمزمه میکنم دکمه و زیپم را میبندد.

کارش که تمام میشود مچ دستم را میگیرد و به دنبال خود میکشد.

قبل از آن که پا به بیرون از اتاق بگذاریم میپرسم

- کجا میریم؟

برمیگردد نیم نگاهی به سمتم می اندازد و همانطور که کیف و چمدانم را برمیدارد جواب میدهد

- خونه