گلامور

* * *

پلک میبندم ، باز میکنم ...

نه نمیتوانستم بخوابم ، افکار مالیخولیایی حتی ثانیه‌ای راحتم نمیگذاشتند.

ملافه را از روی تنم کنار میزنم و روی تخت می نشینم.

دستی به چشمانم میکشم و از تخت پایین
 می آیم .
 به سمت کلید برق می روم . لامپ اتاق را روشن میکنم و با چشمانی ریز شده نیم نگاهی به ساعت می‌اندازم.

چیزی تا پنج صبح باقی نمانده بود و من تمام مدت حتی ثانیه‌ای پلک روی هم نگذاشته بودم.

نفس عمیقی میکشم و با کمترین سر و صدا از اتاق بیرون می آیم.

همانطور که حواسم به دور و بر بود با قدم‌های آرام به سمت آشپزخانه می روم.

گرسنه‌ام بود

آنقدر که وجود همایون خان و هدیه خانم را نادیده گرفته بودم و با دقت محتویات درون یخچال را زیر و رو میکردم .

 چند دقیقه که میگذرد بالاخره تصمیمم را میگیرم و با برداشتن چند عدد توت‌فرنگی به اتاق برمیگردم .

در اتاق را میبندم
دست دراز میکنم لامپ را خاموش کنم که با شنیدن صدای مردانه‌ آشنایی سر جا خشک میشوم

- بد بهت نگذره .