رمان دلارا کنیزک ارباب

رد سگک کمربند و زنجیر روی تنم تیر میکشید،هنوز زخما و کبودی هام خوب نشده بود و شک نداشتم اینبار پوستم رو میکنه و توش کاه پر میکنه.
بهمن بلند شد و به چشمای ترسیده م نگاه خونسردی انداخت و گفت:
-چه خبرته دختر؟ آروم 
بذار ببینم چه خبره بعد اینجوری رنگ و روت بپره

منکه میدونستم خودشه، حتما فهمیده بود از بهمن سیگار گرفتم.
وقتی از انباری بیرون زد آهسته آهسته دنبالش رفتم و از گوشه در به باغ نگاهی انداختم. 
اونجا کسی نبود جز مینا که صورتش به سرخی خون در اومده بود.اونقدر عصبی بود که از اون فاصله هم راحت میفهمیدم. 
به انباری اشاره کرد و گفت:
-اونجا چکار میکردی؟

بهمن با همون خونسردی روبروش وایساد و جواب داد:
-باید به شما جواب پس بدم؟
-بازی در نیار بهمن
گفتم پیش اون عفریته چکار میکردی؟

بهمن همچنان آروم بود و بدون ذره ای تغییر تو صدا یا چهره ش گفت:
-هرمز خان دستور داده بودن یه چیزی رو چک کنم
-چی؟ منکه میدونم دروغ میگی 
نکنه چشمت دختره رو گرفته؟
بهمن اینبار اخمی کرد و فک منقبض شده ش رو به نمایش گذاشت اما هنوز آروم و خونسرد بود:
-فکر نکنم این امور به شما مربوط باشه  خانوم
من فقط برای ارباب کار میکنم نه هیچ شخص دیگه ای 

و بعد بی توجه به جلز ولز کردنای مینا  ازش دور شد و از باغ بیرون رفت.