رمان دلارا کنیزک ارباب

هنوز توی شوک بودم و با چشمای گرد شده به معرکه ای که راه انداخته بود نگاه میکردم که از صدای جیغش مریم خانوم و چند تا از خدمه وارد سالن شدن.
من هاج و واج سرجام موندم و مریم خونی که از پیشونی مینا راه افتاده بود رو با دستمال پاک کرد و گفت:
-خدا مرگم بده،چی شده خانوم؟

مینا با اون چشمای شرور بهم اشاره کرد و  گفت:
-هیچی،اینجا یه سگ هار داریم که این بلا رو سرم اورد
منکه چیزی بهش نگفتم...اخ سرم 

دهنم چند بار باز و بسته شد تا حرفی بزنم و از خودم دفاع کنم ولی انگار از اون همه دروغ خفه شده بودم.
مینا روی مبل نشست و در حالیکه ادعا می‌کرد درد داره رو به مریم گفت:
-لباسای حریرم و ریختم توی سبد
میدی بهش ببره توی حیاط بشوره 
و بعد رو بهم ادامه داد:
-هر کدوم از این لباسا قد خون تو و خانواده ت  ارزش دارن
دونه دونه با دست زیر آب سرد میشوری
بعد روی بند پهن میکنی تا خشک شه
اگه بهش آب گرم بزنی یا رو بخاری بندازی خشک شه خراب میشن
پس حواست و جمع کن

مریم دستمال خونی رو توی سطل آشغال انداخت و گفت:
-خانوم...بابت سرتون؟
-هیچی نیست
نبینم کسی به آقا چیزی بگه
این یچیزی بود بین ما دو تا که حل شد
حالا برید سر کاراتون

با اینکه هنوز حرف و کارای اون زن و درک نکرده بودم با دستور مریم خانوم سبد لباسا رو برداشتم و وارد حیاط شدم.