رمان تو مال منی

┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
 ️


با هق هق سعی میکردم پسش بزنم که با عقب رفتنش نفسی سر دادم و با چشمای تر بهش زل زدم.
_ام...امیر.
با چشمای سرخش تیز زل زد بهم و از روم پاشد.
-بلند شو برسونمت خونتون.
فردا عصر هم آماده باش نوبت میگیرم برات .
و بعد بدون اینکه نگام کنه از اتاق بیرون زد‌.
بهت زده به دری که حالا بسته شده بود خیره شدم .
من حقم این نبود.
حقم این همه بی اعتمادی نبود!
**
-ربع ساعت دیگه آماده باش بیا دم در.
با دیدن پیامش لبم و تر کردم و تنها به باشه ای پسند کردم.
پوفی کشیدم و کلافه دستی توی موهای بلندم کشیدم.
انگار چاره ای ندارم.
انگار باید به این خفت تن بدم.
راس ده دقیقه آماده شدم و از پله ها پایین رفتم .
مامان و با بهونه اینکه میرم پیش آسمان راضی کردم و باباهم چون شرکت بود ندیدمش که بخاد بپرسه کجا میرم!
آهی کشیدم و در و باز کردم و از خونه بیرون زدم .
نگاهی به اطراف کردم که با دیدن ماشین مدل بالاش به سمتش رفتم و بدون هیچ حرفی سوار ماشین شدم.
-سلام.
سری تکون دادم که چیزی نگفت و ماشین و به حرکت دراورد .
سرم و به شیشه چسبوندم و به آدمای بیرون از ماشین خیره شدم .
کسایی که بی هیچ دقدقه ای روزشون و داشتن سر میکردن.
به این حرف خودم خنده ای کردم.
راست گفتن وقتی یه نفر ناراحته حس می‌کنه همه کسایی که اطرافشن خوشحالن.
آهی کشیدم ‌سعی کردم به چیزی فکر نکنم تا بیشتر از این دلم نشکنه.
بعد از چند دقیقه با متوقف شدن ماشین سرم و بالا آوردم.
با چیزی که دیدم شکه اسمش و صدا زدم؛
_امیر!
︎⃟↬⿻‹️⃟›
┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄