رمان شاه خشت

️️️️
️️️
️️
️
‌_خشت



قد بلندم اجازه احاطه کامل بر بدنش را به من می‌داد.  

_بهتره به‌جای سخنرانی، جواب سؤال من‌و بدی. از صبح تا عصر به کی سرویس دادی که الآن برای من صغری کبری می‌چینی؟ بریدن نفست برام کار یک دقیقه‌س. آدم مهمی هم نیستی، می‌دم همین ته باغ چالت کنن. 

دستم را پس زد و چند قدم عقب رفت.  

_ من‌و تهدید می‌کنی؟ با چی آخه؟ با کشتنم؟ بیا... بیا جلو... اگه مردی بیا بکش، تودهنی زدن‌و که همه‌تون بلدین... یه مشت نر تنبون شل.
  
چشم‌هایم از تعجب گشاد شدند.

 این دختر رسماً خیال مردن داشت!  

دستم به‌سمت کمربندم رفت.  

چند قدم پا پس کشید.  

_ مطمئنم تا چند دقیقه دیگه خودت به غلط کردن می‌افتی.  

با پشت دست به بینی‌اش کشید.  

_ غلط کردن؟ من چند ساله به غلط کردن افتادم. بیا ببینم چی داری توی اون چنته‌ت، کمربند می‌کشی من‌و بترسونی؟ خب شازده دوزاری، من قراره از کتک‌خوردن بترسم؟ مرگت چیه؟ هان؟ مگه دیشب باکره بودم که یه‌هو افتادی به چک کردن کبودیای تنم؟ تو فکر کن با عشقم خداحافظی کردم... اصلاً باهاش خوابیدم... الآن حالت چیه؟ اصلاً حرفت چیه؟ مگه سراغ دختر آفتاب مهتاب ندیده رفته بودی؟  

به سمتش پا تند کردم و قبل‌از این‌که فرار کند، بازویش را کشیدم.