رمان شاه خشت

نسخه نمونه پارت 27 از 58 (از کل 575)
️️️️
️️️
️️
️
‌_خشت



از جایم بلند شدم.  

_ پا شو برو با خاله، درمونگاه سر کوچه یه آمپول پنی‌سیلین بزن، لرزکردی، داری هذیون می‌گی!

روی تخت نشسته و زانوانش را بغل گرفته بود.  

چمدانم را از زیر تخت بیرون کشیدم و سراغ کمد لباس‌هایم رفتم.

 چیز زیاد و خاصی نداشتم. 

لباس‌هایی عموماً باکیفیت و جنس خوب... مارک خاصی نداشتند.

 لباس‌های خواب و‌ زیر به‌قول خاله، لباس کار بودند، همگی برند!  

حالم از تک‌تکشان به‌هم می‌خورد.  

تیشرت‌ها را تا می‌زدم که خاله سراغ فرناز آمد.
  
_ پا شو، نازی، بریم این درمونگاه بالای کوچه یه آمپول بزن، این تب و عفونت با قرص درست نمی‌شه.  

فرناز به‌زور خودش را تکان داد.  

_ بیام باهات، نازی؟  

خاله تشر زد.  

_ من هویجم؟ دارم می‌برمش. تو چمدونت رو ببند!  

قبول کردن این‌که من از این خانه بروم فقط یک معنا داشت.

 احتمالاً همان آقای فرهاد جهان‌بخش مرموز، حسابی خاله را راضی کرده بود، وگرنه این زن طماع به‌راحتی از دست دادن نیروی کارش را قبول نمی‌کرد.  

صادقانه اعتراف کردم که ممکن است وضعیتی بدتر از این خانه در انتظارم باشد.

 اما... نمی‌دانم چیزی درونم می‌گفت باید از این زباله‌دانی دور شوم، هرچه زودتر. 

چیزی از رفتن خاله و نازی نگذشته بود که صدای در آمد.  

فکر کردم چیزی جا گذاشته‌اند.  

از جایم بلند شدم که...  

در باز شد، خودش بود.  

با همان نگاه تیز و کثیفش! آرسام برادرناتنی خاله، یا هر نسبت کوفتی که با خاله داشت. 




️
️️
️️️
️️️️