〔همخونه ی روانی????????????♀️〕 #پارت_22 ✾┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄✾ تو راه برگشت به خونه با محدثه از يه گوشي هندسفري گذاشتيم و هرچي آهنگ جوادو قديمي بود گوش کرديم. کلی هم بلند بلند خونديم...هرکي از کنارمون رد ميشد يه سري تکون ميداد از تاسف...بيخيالي رو عشقه بابا...به حرف مردم باشه آدم باس بره بميره. مشغول خوردن املت من در اووردي محدثه بوديم که باز گوشيم زنگ خورد با دهن پرجواب دادم -الووو الهه-زهرمار...آدم دهن پر حرف ميزنه؟ -باز که تويي الهه-خواستم حالتو بپرسم بيشعور - يعني آرامش نميذاري واسه منا... والا حال من يک ساعت پيش هرجوري هست همونجوري مونده...ولي حالا اگه خواستم دکور عوض کنم حتما اطلاع ميدم الهه-بي مزه -بينم...داماد دم دسته؟ الهه-آره اينجاست داره کتاب ميخونه...چيکارش داري؟ -ميخواستم عرض ادب کنم الهه ام که از حرفم هنگ کرده بود باشه اي گفتو گوشي رو داد رامين رامين-الو...سلام طناز جان چرا من نميتونمو دليلي ام پيدا نميکنم از اين بشر بدم بياد؟ منکه نميتونم هميشه باهاش رسمي صحبت کنم...يعني کلا تو کتم نميرفت. -خوبی رامین جان پس بهتر بود بهش خان و آقا نبندم. اونم که انگار مشکلي نداشت با خونسردي گفت:خوبم توخوبي؟ ✾┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄✾
رمان هم خونه روانی
نسخه نمونه
پارت 21 از 26
(از کل 252)