رمان برزخ ارباب

در اتاقم رو باز کردم و با احتیاط و آروم ازش خارج شدم.

به اتاق مامان بابا نگاه کردم و وقتی با چراغ

 خاموش اتاقشون روبرو شدم نفس راحتی کشیدم و به سمت پله ها رفتم.



آروم آروم ازشون پایین رفتم و از سالن پذیرایی بزرگمون خارج شدم‌.

به اتاقک کوچیک سمت چپ باغ نگاه کردم و وقتی دیدم که چراغ اونجاهم خاموشه به سمت در دویدم و سریع از خونه خارج شدم.

نفس عمیقی کشیدم و آروم گفتم:

_ آخیش، خدا به خیر کرد

به سمت عقب برگشتم و به دوربین بالای در خونمون نگاه کردم، بوسی فرستادم



 دستم رو به نشونه ی خداحافظی تکون دادم و بعد هم سریع به سمت چپ رفتم.

اشکان سر خیابون منتظرم بود، فقط یه قدم دیگه داشتم تا به عشقم برسم و این یعنی نهایت خوشبختی!