رمان پارتی هات

᯽━─━─‹ ›─━─━᯽
               ᖘᥲɾ੮Ꭵ Һο੮


متعجب نگاش کردم که گردنی کج کرد.
- احیانا ما همدیگه رو جایی ندیدیم؟
بدون اینکه به چشماش نگاه کنم گفتم:
- فکر نکنم، من اولین باره شما رو میبینم.
لبش رو کج کرد.
-  عجیبه!
- چی عجیبه؟
به ستون تکیه زد.
- چند وقتیه یه دخترکوتوله هی تو دردسر میوفته من مجبورم به دادش برسم، خیلی شبیه اون دختر دردسرسازی.
کوتوله عمه اته.
- نه-نه، من اون نیستم‌.
خندید، چقدرم جذاب و مهربون!
بهم نزدیک شد و خودشو خم کرد و هم قد من شد.
- مگه من گفتم تویی؟
به سکسکه افتاده بودم، آب دهنم رو قورت دادم.
- نه.
مثل یه پدر مهربون دستی به سرم کشید و گفت:
- بیرون منتظرت میمونم لباست رو عوض کن.
- باشه.
اشاره ای به اتاق پرو کرد.
- همیشه اونجا برو.
سری تکون دادم که از اتاق بیرون زد، نفس حبس شدم رو بیرون فرستادم.
- آخه اهورا چرا باید اینجا کار کنه؟

              ᖘᥲɾ੮Ꭵ ɦο੮
᯽━─━─‹ ›─━─━᯽