رمان پارتی هات

᯽━─━─‹ ›─━─━᯽
               ᖘᥲɾ੮Ꭵ Һο੮


- میتونم اسمتو بدونم؟
نگاهی بهم انداخت و گوشیش رو از جیبش بیرون کشید.
- اهورا.
- خوشبختم.
لبخندی زد.
- همچنین.
پسر خوش اخلاقی بود.
- راستی چی کار کردی با بابات و زنش؟
فکر نمیکردم اینارو یادش بمونه!
- دیگه برنگشتم اونا هم زنگی بهم نزدن.
باز اخمی بین ابروهاش نشست.
- الان جایی رو داری؟
- اره موقتا خونه دختر عمم زندگی میکنم تا یه کاری برای خودم جور کنم.
- اها، موفق باشی.
- ممنون.
...

کلاه گیس رو روی سرم گذاشتم و لباس پسرونه پوشیدم.
شبیه پسرای بیست ساله شده بودم.
از توی آیینه به خودم خندیدم و گفتم:
- عجب پسر دختر کشی شدم.
سوت زنان از اتاق بیرون زدم و از پله ها پایین رفتم، نازی مشغول آشپزی کردن بود.
تن صدام رو عوض کردم.
- خوشگل خانم چی درست می کنی؟
نازی به عقب چرخید که با دیدنم چنان جیغی زد که از ترس کپ کردم!
ملاقه رو به سمتم پرت کرد و با صدایی که لرزشش معلوم بود گفت:
- تو...تو کی هستی؟ چه جوری وارد خونه شدی؟
خواست جاقو رو به سمتم پرت کنه که جیغی زدم.
- دیوونه منم افرا.

              ᖘᥲɾ੮Ꭵ ɦο੮
᯽━─━─‹ ›─━─━᯽