رمان زندان بان مجهول بخش دوم

_ حالت خوب نیستا! مگه بیکارم آخه؟ بعدشم من اصلا چه میدونم تو کی و چی؟ 

اصلا گیرم که نشستی رزومه اتم تعریف کردی خب که چی؟ به من چه آخه؟ هان‌؟ تو و راضیه ومرضیه و فوزیه و هرکوفت وزهرماردیگه ای به من چه‌؟

 ولم کن بابا توروخدا توهم بیکاری ها! کم بدبختی دارم تازه باید با یه دیونه هم کلنجار برم! برو بایکی دیگه اوقات نمک ریختنت رو بگذرون، من اعصابشو ندارم. 

اومدم از کنارش رد بشم برم که بازوم رو محکم گرفت و با اخم گفت:
_ صبرکن خانم، صبرکن

اونقدر ترسیده بودم که صدای تپیدن قلبم دو توی حلقم حس میکردم.. باوحشت به کارش نگاه کردم و این دفعه دیگه چیزی واسه گفتن نداشتم

لال شده بودم.. دلم گواه خبرهای بد رو میداد! نمیدونم این یارو کی بود و چی بود اما هرچی که بود بوی دردسر میداد...

سعی کردم دستمو از دستش بکشم بیرون اما نتونستم، انقدر محکم گرفته بود که هیچکاری نتونستم بکنم و ترسم بیشتر شد!

سعی کردم اصلا نشون ندم که ترسیدم و با صدای بلند گفتم:
_ دستمو ول میکنی یا جیغ بکشم که مردم بریزت سرت؟