رمان زندان بان مجهول بخش دوم

اما...اما نمیدونم چرا الان یه چیزی از ته قلبم اجازه نمیده دیگه بهش فکر کنم
خودمم نمیفهمم و نمیدونم که چرا...

علاوه بر اون مغزم هم اجازه نمیده؛ هربار که قراره بهش فکر کنم یاد زن عمو و عمو میفتم و پشیمون میشم

اونا میخواستن منو به یه پیرمرد بفروشن، بخاطر چی؟ بخاطر پول!
حالا زن عمو هیچی! اما عمو چی؟ 

عمویی که من برادرزادشم... عمویی که رابطه ی خونی با من داره ... عمویی که من یادگار و امانت برادرشم... 

اون چرا؟ اون چطور تونست؟ اون چطور دلش اومد؟
وقتی که اونا همچین قصدی داشتن، وقتی میخواستن منو بفروشن

 پس قطعا هیچوقت حاضر نمیشن که من رو به عنوان عروسشون قبول کنن

 و زمانی که اونا قبول نکنن این اتفاق هیچوقت نمیفته چون من دختری نیستم که با نارضایتی یه خانواده با پسرشون ازدواج کنم...

کفشام رو پوشیدم و با قدمهای بلند به سمت در خروجی رفتم؛ امیرعلی منتظرم توی ماشین نشسته بود؛ سریع سوار شدم و گفتم:

_ بریم
ماشین رو به حرکت درآورد و گفت:
_ میریم یه پاساژی که همه چیز داره،

 تمام احتیاجاتت رو امروز بخر
_ بازم میگم نیازی به تخت نیست
_ اما به نظر من هست