رمان زندان بان مجهول بخش دوم

از جام پاشدم و چراغ اتاق رو روشن کردم
دستی به موهام کشیدم؛ هم چرب شده بود و هم توی هم گره خورده بود

هم به بُرس احتیاج داشتم و هم به حمام!
ولی فعلا هیچکدوم در دسترس نبودن پس موهام رو با کِش بالای سرم بستم 

و شالم رو هم سرم کردم و سینی رو برداشتم و از اتاق بیرون رفتم...

وارد آشپزخونه شدم و سینی رو روی سینک گذاشتم که همون لحظه صدای باز شدن در سالن و پشت سرش صدای امیرعلی اومد

خجالت میکشیدم تو چشماش نگاه کنم و نمیدونستم چطوری باید فرار کنم...
_ به به بهارخانم سلام صبح شما بخیر

درست نبود بعد از اون محبتی که بهم کرده بود بخوام باهاش بد حرف بزنم پس لبخندی زدم و بدون اینکه نگاهش کنم، گفتم:

_ سلام خسته نباشی
_ از چشمات معلومه همین الان بیدار شدیا
_ آره تازه پاشدم

_ خب پس تا میری یه آبی به دست و صورتت بزنی من شام رو بچینم
نگاهی به نایلون غذای توی دستش انداختم و گفتم:

_ دستت درد نکنه، چرا زحمت کشیدی؟
_ زحمتی نبود
_ فقط یه چیزی، اینارو همشو یه جا بنویس که از حقوقم کم کنی