اون شب تاصبح خوابم نبرد و همش تصویر کمال بیشرف میومد تو ذهنم و بی اراده تموم بدنم میلرزید و یه جورایی حالتی مثل تشنج بهم دست میداد..
اونقدر گریه کرده بودم که چشم هام به سختی باز میشد و فقط حاله میدیدم!
بابیدار شدن آتنا تکونی به خودم دادم که متوجه من شد!_آبجی بهار؟؟؟ بیدارم؟
_جانم؟ بله.. بیداری سفید برفی..
باخوشحالی خودشو از روی تخت انداخت تو بغلم وگفت:
_تواینجایی؟؟ کی اومدی؟ چرا بیدارم نکردی؟دستمو دور گردنش حلقه کردم و گونه اش رو بوسیدم وگفتم:
_دیشب اومدم گل خوش بو! چه بوی خوبی میدی تو!
بی توجه به حرفم گفت:_میخوای بری؟ میشه به مامان بگی امروز نرم مدرسه بمونیم پیش هم؟
_نخیر نمیشه فکرنکن نمیدونم امتحان ریاضی داری خانوم زرنگ!
با حرفم لب برچید و گفت:_نه بخدا! بخاطر اون نیست..خب میشه تا برمیگردم نری؟ دلم میخواد پیشم باشی...
_نمیرم که! حتی چند روز میخوام بمونم!
باخوشحالی وچشم های گرد شده گفت:_واقعا؟ بگوجون آتنا گولم نمیزنی؟
خندیدم و ابروهامو تندتند بالا انداختم وگفتم:
_اوهوم...واقعا و جدی جدی چندروز پیشت هستم!باخوشحالی دست هاشو به هم کوبید..
_ایول ایول.. خدایا شکرت!
یه دفعه انگار یاد چیزی افتاده باشه ذوقش فروکش کرد وبا غم دست هاشو روی چشم هام کشید وادامه داد:_چقدر گریه کردی.. بازم کتکت زدن؟ بازم عزیز موهاتو کشید؟
بغض به گلوم چنگ زد اما بجاش لبخندزدم..
_نه عزیزم کسی اذیتم نکرده.. تو به این چیزا فکرنکن!_یه رازی بگم بین خودمون میمونه؟
_هوم..! البته که میمونه!
_عزیز من رو هم دوست نداره.. وقتایی که بابا نیست بهم گیر میده! تازه یه بارم واسم دمپایی پرت کرد وخورد توسرم ولی به کسی نگفتم که دعوا نشه!
رمان زندان بان مجهول
نسخه نمونه
پارت 14 از 21
(از کل 204)