مربــــای پـــرتقال با دیدن اسم سوگل روی صفحه‌ی گوشی، خوشحال تماس تصویری را برقرار می‌کند. - سلاملکم آبجی خانوم! سوگل با دلتنگی به تصویر خواهر کوچکترش نگاه می‌کند. صدایش با اندکی تاخیر می‌رسد: - سلام سوگند خانوم. حال و احوال؟ خودش راروی تخت پهن می‌کند و انگشتش را دور موهایش می‌پیچاند. لوس می‌گوید: - افتضاح! سوگل ابرویی بالا می‌اندازد و نگران به گوشه‌ای خیره می‌شود. سوگند هول دستش را روی دهانش می‌کوبد. آرام می‌پرسد: - مامان اونجاست؟ سوگل بی آنکه حرفی بزند، دوربین را می‌چرخاند. طلوع خانم، با چشمان نگران به گوشی درون دست سوگل نگاه می‌کند. اما نمی‌تواند حرفی بزند. پس از سکته‌ای که از سر گذراند؛ قدرت تکلمش را به کل از دست داده. دخترانش تنها از چشمانش حرفش را می‌خوانند و حال، نگرانی در چشمان طوسی رنگش مشهود است! سوگند تصنعی لبخند می‌زند: - سلام مادر... خوبی عزیزم؟ طلوع با چشمانش سوگند را سوال باران می‌کند. گمان می‌کند اتفاق ناگواری برای دخترکش در آن سر دنیا رخ داده... سوگند با خنده می‌گوید: - اینطوری نگاهم نکن ها مامان خانوم... فقط از دست پسر جدیده عمو جهانگیر عاصی شدم همین!
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 85 از 141
(از کل 1,406)