مربــــای پـــرتقال


- می‌شه کمکم کنید؟ هرچقدر هزینه باشه پرداخت می‌کنم.

سیاوش از جا بلند می‌شود.
پاچه‌ی سفید لک شده را روی دستان روغنی‌اش می‌کشد.

- آبجی بحث پولش نیست که...

دستش را پشت گردنش می‌کشد و نگاهش را کلافه دور گاراژ می‌چرخاند‌.
دلش خوش بود پارس حرف گوش کن، آخرین ماشین تعمیری امروزش است.

- اوستا... اوستا بیا مشتری داری.

طرز ایستادن و چشمان عسلی روشنش، عجیب در نظر سوگند آشنا می‌آید.
اگر گونه‌ی روغنی شده و لباس کارش را ندید بگیرد؛ بی شک می‌تواند او در دسته‌ی اندک مردان جذابی که در طول زندگی‌اش دیده جای دهد.
مرد لاغر اندام از بالکن گاراژ پایین می‌آید.

- بفرمایید در خدمتم.

با صدای صاحب کار سیاوش، رشته‌ی افکار سوگند پاره می‌شود.
گیج نگاهی به اوستا کار می‌اندازد.

- جان؟

سیاوش ناخواسته پوزخندی کنج لبش می‌نشیند.
و دوباره در دل می‌گوید:

- شوته شوته کلاً تو باغ نیست!