هارت چاکلت من

┆┄┄┄┄┄┄┄┄┄ ┄┄┄┄┄┄┄┄┆
〈هـٰارتچا••کِلِتِ‌مـن〉   


مثل جوجه اردکی پشت عمو فرهاد به راه افتادم و وارد خونه شدم.
با اخم گوشه لباسش رو از چنگم درآورد و روی مبل رو به روی بابا نشست.
زیر نگاه تیز مامان و بابا از ترس داشتم خودمو خیس میکردم . پا تند کردم و وارد اتاقم شدم.
نفسی از سر آسودگی کشیدم و خودم رو پرت کردم روی تخت. صدای قیژ قیژ تخت دراومد.
گوشیمو درآوردم و برای نسترن تکست نوشتم
"وای نسی اومده اینجا . باید ببینیش چقدر جذابه دلت آب میشه..."

و با لبخندی شیطون پیام رو برای نسترن سند کردم.
چشمامو بستم و کش و قوسی به بدنم دادم. کرم درونم آروم ننشست و از جام بلند شدم. 
از توی قفل در بهش چشم دوختم. 
عمو فرهاد آخرین پسر خانواده پدریم ، 37 ساله. وقتی من دو سالم بود به انگلیس مهاجرت کرد برای ادامه تحصیل. توی عمرم ندیده بودمش ، فقط میشنیدم که یه عمو توی انگلیس دارم و همین پز شب و روز خاندان "واحد" بود. هفته‌ی قبل توی خانواده هول و ولا افتاد که قراره این عموی فرنگ رفته برگرده. خیلی کنجکاو بودم که برای اولین بار ببینمش. وقتی توی فرودگاه از دور دیدمش دست و پامو گم کردم. هیکل چهار شونه و ورزشی و قدی بلند.
وقتی به ما رسید نمیتونستم یک لحظه هم چشم از قیافه جذابش بردارم. چشمای رنگی و پوستی جو گندمی. برای خودش یه پا هلویی بود. 
با سرکوفتای مامان که: 
"انقدر زل نزن بهش آبرومون رفت"
خودم رو جمع میکردم اما تمام اون روز محو قیافه و هیکلش بودم. 
توی فکر داشتم عمو رو دید میزدم که با برخورد در با پیشونیم پخش زمین شدم. 
_آخ پیشونیم آی آی

مامان دست به کمر و با اخم گفت:
_داشتی چیکار میکردی ور پریده؟! خدا بگم چیکارت نکنه مهنا حالا من جواب باباتو چی بدم؟!

°????????????????• : 
┆┄┄┄┄┄┄┄┄┄ ┄┄┄┄┄┄┄┄┆